عنوان مقاله :

نقش معلمان در تربیت فرهنگی ، اجتماعی و اقتصادی دانش آموزان

مؤلف: فرزاد عرفانی حسن زاده    

  Farzaderfani72@gmail.com

 دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید بهشتی مشهد

   زمستان 93                  

مقدمه :

تربیت به طور کلی با صنعت فرق دارد که از همین فرق ، انسان‏ می‏تواند جهت تربیت را بشناسد . صنعت عبارت است از " ساختن " به‏ معنی اینکه شی‏ء یا اشیائی را تحت یک نوع پیراستنها و آراستنها قرار می‏دهند ، میان اشیاء و میان قوای اشیاء ارتباط برقرار می‏کنند ، قطع و وصلهایی صورت می‏گیرد در جهت مطلوب انسان و آنگاه این شی‏ء می‏شود مصنوعی‏ از مصنوعهای انسان . فرض کنید که از طلا یک حلقه انگشتر یا یک زیور دیگری می‏سازیم ، آن را شکل می‏دهیم یا به قول معروف پرداخت می‏کنیم ، وضع‏ مخصوصی به آن می‏دهیم ، و می‏شود یک مصنوع برای ما . ولی تربیت عبارت است از پرورش دادن ، یعنی استعدادهای درونی‏یی را که بالقوه در یک شی‏ء موجود است به فعلیت در آوردن و پروردن .

 و لهذا تربیت فقط در مورد جاندارها یعنی گیاه و حیوان و انسان صادق است و اگر در مورد غیر جاندار این کلمه را به کار ببریممجازا به کار برده‏ایم نه اینکه به مفهوم واقعی ، آن شی‏ء را پرورش‏ داده‏ایم . یعنی یک سنگ و یا یک فلز را نمی‏شود پرورش داد آنطور که یک‏

گیاه یا یک حیوان و یا یک انسان را پرورش می‏دهند . این پرورش دادنها به معنی شکوفا کردن استعدادهای درونی آن موجودها است که فقط در مورد موجودهای زنده صادق است . و از همین جا معلوم می‏شود که تربیت باید تابع‏ و پیرو فطرت ، یعنی تابع و پیرو طبیعت و سرشت شی‏ء باشد . اگر بنا باشد یک شی‏ء شکوفا بشود باید کوشش کرد همان استعدادهایی که در آن هست بروز و ظهور بکند .